Weekbericht van Nico de Haan - Week 33
13-08-2007 - STAARTMEZEN OP SCHOOLREISJE
Een tuin, hoe klein ook, is elke dag weer een avontuur! Elke dag controleer ik tientallen malen even kort het aanwezige vogelvolk op bijzonder gedrag of ongewone soorten. Al in de nazomer is de kans groot dat er een sliert staartmezen luidruchtig roepend in een minuut of vijf door uw tuin heen trekt.
Een staartmees die stil voor zich uit zit te mijmeren heb ik nog nooit gezien. Je merkt het onmiddellijk als je in de tuin bezig bent en er arriveert een groepje staartmezen. Ik hoor ze altijd voordat ik ze zie. Met hoge “sjjiurp sjiuurp” geluidjes, afgewisseld met een scherp "tzie tzie tzie", dat klinkt als een goudhaantje met versterker, verraden ze onmiddellijk hun aanwezigheid. Als u doodstil blijft staan komen ze vanzelf dichterbij. Staartmezen zijn niet schuw en u kunt ze nu van heel dichtbij bekijken. Kleine pluizige bolletjes zijn het met lange staarten in een flodderige, korte, licht golvende vlucht van boom naar boom. Een soort mini-ekstertjes met mooie kastanje bruine kleuren. Meestal is het groepje van vijf à tien vogels, die elkaar steeds lijken in te halen. Ze vliegen niet allemaal tegelijk naar de volgende boom. Telkens vertrekt er weer een en moet de ander er even later, haast je rep je, achteraan, net als kinderen die tijdens een schoolreisje zijn losgelaten in de dierentuin. Het plezier duurt maar kort want, omdat ze zo rusteloos zijn, hebben ze uw tuin ook zo weer verlaten.
|