Driehonderdvijfenzestig dagen, al veertien jaar lang, fiets ik mijn ochtendrondje met hond Mick en later met Kobus naast de fiets. Vanochtend hoor ik iets dat ik nog niet eerder had gehoord, het tokkelende geluid van de nachtegaal! Heel even dacht ik nog dat ik gefopt werd door een creatieve zanglijster, die uit alle macht probeerde er bovenuit te komen, maar toen ze door elkaar heen zongen was het duidelijk: dit was een nachtegaal. Natuurlijk heb ik even de tijd genomen om te luisteren en te genieten van de prachtige rollers en uithalen. Al snel daarna ging de telefoon van bevriende vogelaars uit het dorp, die de nachtegaal ook hadden ontdekt. Leuk dat de komst van een zo'n bijzondere zanger als een lopend vuurtje wordt rondverteld en elke avond staan er nu mensen te luisteren naar de nachtegaal. Het gebiedje dat hij heeft gekozen beantwoordt precies aan de eisen die een nachtegaal stelt. Een ruig stukje natuur met veel brandnetels en ondergroei. En nu maar hopen dat er ook een nachtegaalvrouw neerstrijkt, zodat we de komende jaren ook in ons dorp van de nachtegaal kunnen blijven genieten