Gedicht - Tuinpraat
Op 25-11-2005 schreef Dhr. Dolf de Jong uit - ons:
Zojuist heb ik een gedicht gemaakt voor de gedichtengroep waarvan ik lid ben. Daar ik kort geleden uw mooie catalogus 2005/2006 mocht ontvangen. Dacht ik opeens misschien is dat gedicht wat voor u.
Tuinpraat
Na een dag van noeste arbeid
zit ik weer op m'n stekkie
`k heb me naast de verwarming bij m'n Pc gevleid
da's een heel warm plekkie.
Heel de dag was ik in touw
eerst even dit
en dan ook dat nog even gauw
en toch voel ik me fit.
Ik heb geen moment gezeten,
`k had haast geen tijd om te komen eten;
Ja `k heb een heel hoop werk verzet
en ik kan tevreden naar m'n bed.
`k Heb onder andere de roos gesnoeid,
opdat die straks weer prachtig bloeit
en `k heb hem ook bemest;
dan doet ie straks nog meer zijn best
Ook m'n dahlia`s heb ik gepoot;
die worden straks een meter hoog,
met bloemen oh’ zo groot
maar m`n benen voelen nu als lood.
Nieuwe nestkastjes heb ik opgehangen.
Niet dat ik de vogeltjes wil vangen,
maar ik help ze gewoon een handje;
in dit volgebouwde landje.
Zij zoeken steeds naar nestmaterialen,
maar weten niet meer waar ze die moet halen.
Vroeger stonden hier grote Linden,
maar die zijn niet meer te vinden.
Je weet net hoe 't tegenwoordig gaat,
eerst hadden wij hier de Eikenlaan;
nu heet het de Binnenbaan,
omdat er geen boom meer staat
Nu daarom hang ik nu die kastjes neer,
misschien komen de vogeltjes dan weer.
Terwijl ik dan m'n tuintje spuit,
kan ik luisteren naar hun gefluit.
Daarom ook doe ik m'n tuin niet betegelen,
het zou de natuur nog meer ontregelen.
Laat ons zuinig zijn op al wat leeft en bloeit
opdat niet alles wordt uitgeroeid.
|
aanvragen
